abırlı

abırlı
I
прил.
1. опрятный
2. приличный, пристойный
3. порядочный, скромный. Mən onu abırlı adam hesab edirdim я считал его порядочным человеком, abırlı qızlar скромные девушки
II
нареч.
1. опрятно
2. прилично, пристойно
3. скромно. Abırlı geyinmək скромно одеваться; abırlı olmaq: 1. быть опрятным; 2. быть пристойным

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Нужен реферат?

Смотреть что такое "abırlı" в других словарях:

  • abırlı — sif. 1. Həyalı, ismətli, utancaq, namuslu. Abırlı qız. – Abırlı abrından qorxar, abırsız nədən qorxar? (Ata. sözü). 2. məc. Etibarlı, hörmətli, nüfuzlu, ciddi. Heyif ki, onun parlaq dövründə abırlı bir vəzir görmədik. M. F. A.. <Müdir:> Bax …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • arlı-abırlı — bax arlı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • həyasız — sif. Üzündə abır həya olmayan; abırsız, utanmaz, ədəbsiz, arlanmaz, arsız. <Qəhrəman:> Mən <xanımı> ilk dəfə görürəm. . . Amma yamanca həyasız qadındır. H. N.. // İs. mənasında. Der: – Hara gəlibsən, ey həyasız; Əldən bu işi nola… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • Абдуллаев, Чингиз Акифович — Чингиз Абдуллаев азерб. Çingiz Akif oğlu Abdullayev Дата рождения: 7 апреля 1959(1959 04 07) (53 года) Место рождения: Баку, СССР …   Википедия

  • binəng — f. 1) abırlı, arlı; 2) utancaq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • pərdənişin — f. «pərdədə oturan» 1) gözə görünməyən; gizli, örtülü; 2) Şərq ölkələrində padşahların və böyük adamların arvadlarına verilən ad; 3) m. həyalı, abırlı (qadın) …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • adamyana — dan. 1. zərf bax adamcasına. Pəs, biz deyirik ki, yumruq, sillə ortalıqdan çıxsın, uşaq ilə adamyana rəftar olsun ki, özü yaxşını yamandan dərk edib, bəd əmələ mürtəkib olmasın. «Əkinçi». 2. sif. Gözəl, yaxşı, abırlı, layiqli, əməllibaşlı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağız-burunlu — sif. dan. Görkəmli, zahiri görkəmi yaxşı, abırlı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • fərli — sif. 1. Münasib, abırlı, layiqli, yaxşı, əməlli başlı, yararlı. Fərli ev. Fərli həyət. Fərli bir şeyim yoxdur ki, bağışlayım. – . . Mal heyvanı saxlamaq üçün fərli bir tövlə yox idi. M. İ.. <Babayev:> Heç olmazsa özünə fərli bir ayaqqabı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • həyalı — sif. İsmətli, abırlı, namuslu, utancaq. <Bədircahan:> Xan, özünüz bilirsiniz ki, qız uşağı hayalı olur. . N. V.. Zəmanənin xarab bir vaxtında nəcib, gözəl, həyalı, iffətli və ismətli bir qız tapmaq çox da asan deyildi. S. H.. // İs.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ismətli — sif. Namuslu, həyalı, abırlı, əxlaqlı, təmiz, məsum. – Gülzarın namuslu və ismətli z. olduğu xüsusi bir tərzdə dillərdə dolaşırdı. C. C.. Zəmanənin xarab bir vaxtında nəcib, gözəl, həyalı, iffət və ismətli bir qız tapmaq çox da asan deyildi. S. H …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»